درابتدای  سال جاری رهبر انقلاب سال 83 را سال پاسخگویِِِِِ مسولان نام نهادند وبطور خلاصه در مورد دستگاههای مسول اشاره کردند: قوای سه گانه برای تحقق بخشيدن به نهضت عدالتخواهی، توليد علم و مبارزه با فساد چه کرده اند؟

دستگاههای فرهنگی و صدا و سيما در جهت بارور کردن فرهنگ انقلابی و اسلامی و عموميت بخشيدن به آن چه کرده اند؟

دانشگاهها و حوزه ها برای نهضت توليد علم و آزاد انديشی چه فکری کرده اند؟

درباره سخنان ايشان نکات زير قابل ذکر است:

1.  پاسخگویی مستلزم پاسخ خواهی است تا وقتی کسی چیزی را از مسولان به طور جدی طلب نکند به سختی میتوان به تحقق آن خواسته امیدوار بود.

2.  از قدیم گفته اند که حق گرفتنی است نه دادنی (تحصن و ا عتراض معلمان و در نهایت حل مشکلاتشان مثال خوبی است)

3.  تجربه نشان داده است که مسولان در حالت عادی کمتر به فرامین و اوامر رهبری توجه دارند و پیگیری اوامر ایشان نیاز به فشار به مسئولین از سوی اقشار مختلف مردم دارد.

4.  درمورد عملکرد خود رهبری و نهادهای زیر نظر ایشان هم لازم است که فرایند پاسخ خواهی صورت گیرد بخصوص در مورد بنیاد مستضعفان و جانبازان، آستان قدس رضوی و ....

5.  پاسخ خواهی از مسولان میتواند در دو زمینه صورت گیرد:

الف_بررسی محتوای عمل دستگاهها، با این معنا که برنامه ریزی و عملکرد آنها چقدر با اهداف تعریف شده برای آنان سازگار دارد.در این زمینه باید قانون اساسی، صحیفه نور و مطالبات مردم در صدر ملاکات ارزیابی قرار گیرند.

ب _ بررسی عملکرد دستگاه مربوطه از حیث چگونگی کسب درآمد و هزینه آن. (منابع و مصارف)یعنی اینکه آیا بودجه تخصیص داده شده به این سازمان در جای درست و به شیوه درست هزینه شده است؟ آیا آن سازمان در کسب درآمدهای اختصاصی رعایت انصاف را نموده است؟ بازدهی سازمان مربوطه چقدر است؟ بازدهی آن (تولید سازمان بر مصرف سازمان) چقدر است؟

6. وظیفه هر دانشجو پیگیری هر سه این آرمانها و اهداف به صورت همزمان است. همزمان به این معنی که هیچکدام بر دیگری اولویت ندارد. و هر شخصی بدنبال انجام وظیفه است لازم است  به نسبت توان و استعداد خود برای هر سه این آرمان تلاش کند.

7. به نظر می آید بسیج محل مناسبی برای پیگیری این موضوعات است.

8. نباید در هیچ یک از مراحل کار از تقویت بنیه علمی مورد نیاز باز ماند و قطعا توجه به مبانی فکری نباید انسان را به ورطه توقف بکشاند .خداوند خود وعده داده است آنهایی که در راه من تلاش کنند را هدایت خواهم کرد «و ا لذین جاهدوا فینا لنهدینهم سبلنا» . باید کار را با حداقل مبانی فکری آغاز کرد و در ادامه کار به تقویت و تکمیل و استحکام آن پرداخت.

9. دانشجویان غیرتمندی که انتقاد به رهبری را بر نمی تابند توجه داشته باشند که اگر این بار هم مانند گذشته فریادهای رهبری از گوش راست وارد و از گوش چپ خارج شود و ما نیزمانند گوسفندان خوش چرا تنها نظاره گر باشیم بدانند که بزرگترین خیانت به اسلام، اصل ولایت فقیه، مردم و شخص رهبری صورت گرفته است.

10. پیگیری این سه آرمان را اول از همه باید از خود و دانشگاه خود شروع کرد، در این زمینه موضوعات زیر قابل پیگیری هستند:

الف- چگونگی قبول شدن دانشجویان دکترای علوم سیاسی ، ارتباطات ، اقتصاد و حقوق و پاسخ خواهی در مورد مسایل مواجه شده با آنها در اذهان عمومی

ب-پاسخ خواهی در مورد ضعف واحدهای درسی در هدایت دانشجویان به سمت اهداف عالیه دانشگاه ها و کاهلی مسئولین در ایجاد تغییرات مثبت .

ج- بررسی برنامه های بسیج دانشجویی و اهداف و آرمانهای آن

11. نکته بسیار حایز اهمیت در این موضوع رعایت تقوا در برخورد وقضاوت در باره افراد و حفظ آبروی مومن است .

12 . در جایی که به این نتیجه رسیدید که مسولی برخلاف تصور ما واقعا بازدهی مناسب داشته است از بیان آن ابایی نداشته باشیم و با شجاعت به اشتباه خود اعتراف کنیم .

13. احتیاط در برملا کردن  و اعتراض به وقایع تلخی که در مورد آنها به اطمینان رسیده ایم خیانتی به جامعه اسلامی است .

منبع: نشريه هفت قفل

ببخشيد از اينکه دير آپديت شد. ضمنا مقاله اينجانب تحت عنوان مسيحيت صهيونيستی در سايت موعود و باشگاه درج شد. بخونيد. هفته آينده هم امتحانات ميان ترم دانشگاه دارم نمی تونم بيام اينترنت. ولی ان شاء الله بعد از امتحان مطلبی را با عنوان آسيب شناسی عدالتخواهی را در وبلاگ خواهم نوشت .

گزارش اختصاصی «شریف نیوز» از جلسه پرسش و پاسخ محسن رضایی در دانشگاه امام صادق(ع).
در این جلسه، رضايي پس از سخنان كوتاهي در مورد «عدالت»، به سئوالاتي پيرامون انتخابات رياست جمهوری، خروج فرزندش از کشور، فیلم موج مرده، استعفا از فرماندهی سپاه پاسدارن، نهضت فرهنگی، نسل دوم، ساده زیستی و ... پاسخ داد.

به گزارش خبرنگار شريف نيوز، محسن رضايى در ابتداى سخنانش، «عدالت سياسى» را مهم تر از «عدالت اقتصادى» دانست و ضمن تعبیر عدالت سياسى به شايسته سالارى، گفت: «عدالت در اسلام به معناى مبارزه با فقر و ناكارآمدى است، ولى در غرب عدالت فقط به مبارزه با فقر محدود مى‏شود.»
دبير مجمع تشخيص مصلحت نظام در ادامه با بيان اين كه اگر قرار باشد فقر از بين برود بايد ثروت توليد شود، عدالت خواهان را به سه گروه عدالت توزيعى، عدالت توليدى و عدالت فراگير تقسيم كرد و گفت: «بايد رويكرد به توسعه و عدالت، بازنگرى شود.»
محسن رضايى اضافه كرد: «عدالت توزيعى ما را به يك جريان سوسياليستى مى‏كشاند و عدالت توليدى مى‏گويد فقط دادن فرصت‏هاى برابر در توليد كافى است و اين يك گرايش سرمايه دارانه است.»
وى در انتهاى سخنانش گفت: «تنها كسانى مى‏توانند بگويند ديدگاه ما اسلامى است كه مدعى عدالت فراگير باشند.»
پس از سخنان مختصر محسن رضايى، نوبت به پرسش و پاسخ رسيد.
يكى از دانشجويان از محسن رضايى پرسيد «عكس‏هاى زمان جنگ شما بسيار ساده بود، اما عكس‏ها و اخبار فعلى شما حكايت از ماجراى ديگر دارد آيا اشرافى گرى با روح اسلامى جور درمى آيد؟»
فرمانده سپاه پاسداران در طول دوران جنگ، در پاسخ به اين سوال گفت: «شما مى‏توانيد بياييد از دفتر من بازديد كنيد، اصلا اين جور نيست و محل كار من يكى از قرارگاه‏هاى زمان جنگ است كه در اختيار من هم نيست.»
دبير مجمع تشخيص مصلحت نظام در پاسخ به سوالى پيرامون پيگيرى‏هاى وى در مورد رابطه با آمريكا و ديدار او با مقامات آمريكايى گفت: «اين يك شايعه است، من در كنفرانسى مقاله دادم و در آن كنفرانس همه كشورهاى دنيا بودند و از آمريكا هم افرادى شركت كرده بودند، اما ديدارى با ما نداشتند.»
وى اضافه كرد: «من معتقد به جنگ با آمريكا تا زمانى كه آنها شروع نكرده باشند، نيستم. معتقد به تسليم هم نيستم. من معتقد به تحميل خود به آمريكايي ها هستم و فكر مى‏كنم كه ما مى‏توانيم خود را بر آمريكايي ها تحميل كنيم.»

^{محسن رضایی دهه ۶۰.} 

پرسش بعدى درباره جريان سوم و بيان شفاف ديدگاه‏هاى اقتصادى و سياسى آن بود. محسن رضايى در پاسخ گفت: «منظور من از جريان سوم، تفكر نسل دوم انقلاب است. چپ و راست، محصول تفكرات نسل اول است. خاستگاه جريان سوم، نسل دوم انقلاب است و نسل دوم كسانى هستند كه مستقيما از امام خط مى‏گرفتند. مثل شهيد باكرى‏ها. نسل دوم به واسطه اين مستقيم خط گرفتن، داراى تفكر مستقل سياسى است. اما اين كه چرا اين تفكر بروز نيافت، دو دليل وجود دارد. يكى اين كه نسل دوم فرصت كار سياسى نداشت. يا درگير مبارزه با ضد انقلاب بود و يا درگير جنگ تحميلى. در نتيجه، اداره دهه اول انقلاب در اختيار نسل اول قرار گرفت و نسل اول به دولت، مجلس و قوه قضاييه رفتند، اما نسل دوم به نهادهاى انقلابى رفت. جناح چپ و راست نيز در دهه اول شكل گرفت.
دليل دوم هم اين است كه نسل دوم، در زمان انقلاب جوان بودند (15 تا 27 ساله)، آن ها در انقلاب نقش فعالى داشتند و جنگ را هم اداره كردند، اما به دليل جوانى قدرت تبيين نداشتند، البته اين به معناى عدم موضع‏گيرى نيست، چرا كه «بنى صدر» را نسل دوم ساقط كرد و يا سفارت آمريكا را نسل دوم انقلاب اشغال كرد.»
پس از اين پاسخ، دانشجويى از دبير مجمع تشخيص مصلحت نظام پرسيد كه چرا ده نفر را همراه خود به دانشگاه آورده است و آيا شما فعاليت گسترده تشكيلاتى داريد؟ محسن رضايى در پاسخ به اين سوال گفت: «من تشكيلات درست نكردم. دوستانى در «آبادگران» و «خدمتگزاران» دارم. من همه را تشويق به شركت در انتخابات مى‏كنم، ولى نه من به كسى وابستگى تشكيلاتى دارم و نه كسى به من وابستگى تشكيلاتى دارد.»
سوال بعدى اين بود: «صريحا پاسخ دهيد آيا در انتخابات شركت مي كنيد و يا كسى را براى حضور در انتخابات در نظر داريد؟» محسن رضايى پاسخ داد: «خودم هنوز براى اين دوره تصميم نگرفته‏ام و كسى را هم در نظر ندارم.»
همچنين محسن رضايى در پاسخ به سوالى مبنى بر تفاوت ديدگاه‏هاى او و كارگزاران سازندگى گفت: «اقتصاد كارگزاران دولت محور است و در كنار آن نوع خاصى از سرمايه دارى رشد مى‏كند، در حالي كه من با دولت محورى و سرمايه دارى مخالفم.»
سايت خبرى «بازتاب» موضوع سوال بعدى بود كه دبير مجمع تشخيص مصلحت نظام پاسخ داد: «افراد اداره كننده اين سايت بسيار جوان هستند و متدين و مذهبى هستند. من با آن ها رابطه تشكيلاتى ندارم. اما اگر اين قضيه (فيلترينگ بازتاب) ادامه پيدا كند، من از آن ها دفاع خواهم كرد. البته مشكل آن ها در مورد مسائل هسته‏اى بوده و حل خواهد شد.»
درباره پرونده هسته‏اى ايران نيز از محسن رضايى پرسش شد كه او اين گونه جواب داد: «سياست كلى نظام در اين باره درست بود. ما مى‏خواستيم بهانه را از آن ها بگيريم، و پرونده مان را ببنديم در عين حالى كه چرخه سوخت داشته باشيم، ولى ديپلمات‏هاى ما بيش از حد اعتماد كردند و آن ها (غربى‏ها) تعليق كامل را تحميل كردند.
من فكر مى‏كنم عدم مهارت‏هاى ديپلماتيك و تشخيص طرف‏هاى مقابل و نداشتن استراتژى كوتاه مدت روشن از ضعف‏هاى ما بود، در نتيجه قبل از امتياز گرفتن امتيازات زيادى از دست داديم.»
از دبير مجمع تشخيص مصلحت نظام درباره سخنانش در مورد «نهضت فرهنگى» سوال شد كه او گفت: «كارهاى من بيشتر در حد تبيين بوده، ما به دنبال «باكرى»‏ها هستيم. در مورد نهضت فرهنگى، شايد بيش از 200-300 موسسه فرهنگى با من در ارتباطند كه لزومى به تبليغاتى كردن اين رابطه نمى‏بينم. اين موسسه‏ها با امكانات كم، كارهاى عظيمى انجام مى‏دهند مثل موسسه رهپويان وصال (آقاى انجوى) در شيراز كه 5 تا 7 هزار مخاطب هفتگى دارند. آقاى خاتمى از او پرسيده بود كه چقدر از دولت كمك گرفتند كه آقاى انجوى پاسخ داده بود، 5 ميليون تومان كه خرج دستشويى‏ها كرديم!»
دانشجوي ديگري سوال بسيار مفصلى را طرح كرد: «شما از استوانه‏هاى مديريتى دهه اول انقلاب بوديد و آن چه از آن زمان تعريف مى‏شود، مشخصه‏هاى خاصى دارد مثل خلوص سياسى، سادگى و ارتباط بدون حاجب با بطن جامعه، سلامت نفس و ... اين شاخصه‏ها پس از پايان جنگ و رحلت امام تغيير مى‏كند. در دوره سازندگى اثرات سياست تعديل در همه حوزه‏ها ظاهر مى‏شود. در اين زمان از نهاد سپاه پس از جنگ واكنشى در قبال اين تغييرات نديديم. بعد از سپاه به مجمع تشخيص هم كه رفتيد، انزواى شما بيشتر شد. اكنون اگر مى‏خواهيد وارد انتخابات رياست جمهورى شوید بايد به نقد گذشته بپردازيد، چرا تاكنون گذشته را نقد نكرده‏ايد و آيا اصلا نقد را قبول داريد؟»
فرمانده سابق سپاه پاسداران در پاسخ به اين سوال گفت: «تشخيص شما درست است. من انتقاداتم را به دلايل زيادى تا به حال بيان نكرده‏ام، يكى از دلايل ثبات حكومتى است. چرا كه اظهارنظرهاى ما مى‏تواند بازتاب‏هاى جدى داشته باشد، چون كه بسيارى اعتراضات ما را كه زندگى مان را وقف نظام كرده‏ايم، به صورت نامطلوبى تفسير مى‏كنند. دليل دوم اين كه من معتقدم پيش از انتقاد بايد اقدام مثبت كنيم. من وقتى ديدم به مصلحت نيست سپاه سياسى شود، امكانات را كنار گذاشتم و دوباره از صفر شروع كردم، هر چند بسيارى از دوستان معتقد بودند من در سپاه بمانم. پس از پايان جنگ چون مطمئن بودم روزى دچار بحران اقتصادى خواهيم شد، از مكانيك به اقتصاد تغيير رشته دادم و دكتراى اقتصاد گرفتم، كه اگر خواستم روزى كارى انجام دهم، دستم پر باشد.
من هم عملگرا و اثبات گرا هستم و اگر امكانات به دستم آمد مى‏خواهم نشان دهم كه 8 سال عقب افتاده‏ايم. عملا هشت سال وقت كشور تلف شد. من ايده‏هايى دارم كه اگر امكانات به دستم بيفتد، نشان خواهم داد كه كشور دچار چه انحرافاتى بوده است.»
محسن رضايى در پاسخ سوالى راجع به تبليغات زود هنگام انتخاباتي گفت: «من هيچ تبليغاتى نكردم و مجمع تشخيص مصلحت نظام در هيچ شهر و استانى نمايندگى يا دفتر ندارد.»
موضوع دخالت سپاه پاسداران در انتخابات دوم خرداد 76 سوال ديگرى بود كه از محسن رضايى پرسيده شد، او در جواب گفت: «شما مى‏توانيد اين موضوع را از آقاى خاتمى بپرسيد. پس از انتخابات آقاى خاتمى از من تشكر كرد و گفت «شما سپاه را محذور داشتيد.» اما اگر سپاه وارد انتخابات مى‏شد، معلوم نبود كه چه اتفاقى مى‏افتاد.»

سوال دیگر درباره دليل خروج  فرزند محسن رضايى از كشور بود و اين كه آيا فيلم «موج مرده» از طرف محسن رضايى سانسور شده است.
محسن رضايى در اين باره با لطافت خاصى پاسخ داد: «پسر من از نظام فرار نكرد، بلكه از خود من فرار كرد. خيلى وقت‏ها من بالاى سر اين‏ها نبودم، زمانى كه نياز به محبت پدر داشتند، من نمى‏رسيدم، حتى گاهى از محبت امساك مى‏كردم، زیرا ممكن است علقه‏اى ايجاد شود و پاى من در جبهه بلرزد.
وقتى بحث آقازاده‏ها مطرح شد. من بچه هايم را از هر كارى محروم مى‏كردم. حتى نگذاشتم آن ها يك آموزشگاه درسى درست كنند و همين مساله مشكل ساز شد. كسانى از آمريكا آمدند و به پسر من گفتند ما از «ناسا» هستيم، ما به تو امكانات مى‏دهيم تا كار كنى و بقيه ماجرا.
الان هم پسر من مشكلى ندارد. هر از گاهى به ايران مى‏آيد و مى‏رود. البته حرف هايى در جريان دوم خرداد زد، كه بسيار حرف هاي تندى بود و نبايد اين حرف‏ها را مى‏زد ولى من خودم را در اين قضيه مقصر مى‏دانم و نمى‏خواهم توجيه كنم.
در مورد فيلم موج مرده هم سپاه بودجه اين فيلم را داده بود و خود آنها اعمال نظر كردند، اما من به اين اعمال نظر اعتراض كردم.»
محسن رضايى همچنين در مورد فراكسيون وفاق گفت: «من ترجيح مى‏دهم در مورد شركت در انتخابات با دوستان فراكسيون وفاق حركت كنم. حركت من مبتنى بر هماهنگى است. چون برنامه‏اى كه من دارم، اگر هر دو جناح هم نيرو و وقت بگذارند، باز هم كم مى‏آيد.»

منبع:شريف نيوز

راستی در مورد حوادث اخير دانشگاه علم و صنعت وبلاگ جمعی از دانشجويان اين دانشگاه تحت عنوان افشاگری حوادث اخير دانشگاه علم و صنعت راه اندازی شده است. در اين وبلاگ نکات بسيار تاسف باری را در مورد اين حوادث آورده است که خواندن آن برای هر ايرانی ناراحت کننده است.

آيا هيچگاه در دل شب دور از هياهوهاي زندگي به آسمان پر ستاره نگاه کرده ايد؟ و روح شما به عظمت و زيبايي آن مجذوب شده است؟ اين احساس احترام و ستايش به عظمت و زيبايي و اظهار خضوع و تسليم در برابر خالق آن نيايش ناميده ميشود.
نيايش، ارتباط قلبي انسان است با ذات عالم هستي نيايش راز و نياز دروني انسان است با کمال مطلق نيايش کشش روح است به سمت کانون غير مادي جهان نيايش، پرواز انسان است به سوي پروردگار عالم نيايش، منحصر به انسانها نيست تمام موجودات عالم در نيايش بزرگ شرکت دارند هر يک به زبان خود خدا را تسبيح ميکنند.
شعله شمع خود نيايشي است و سوختن پروانه، نيايشي ديگر...
خنده معصوم کودک نيايشي است و مهر پاک مادر نيايشي ديگر... نيايش، يک سير روحاني و مکاشفه دروني است، که در آن عصاره وجود آدمي ميجوشد، ميسوزد، به روح مبدل ميشود به فراخناي عالم هستي بالا ميرود و در وجود کل حل ميگردد. آدمي قلب دارد که مرکز احساس عرفاني و ارتباط با کانون نامرئي حيات و درک زيبايي است لين قلب با محصولات عقل سيراب نميشود، نيايش، لطيف ترين و عميق ترين نساز فطري قلب است.
هنگام نيايش پرده هاي ضخيم عالم محسوسات از روي قلب به کناري ميرود و مشعل فروزان روح آدمي نورافشاني ميکند.
نيايش، آرامش ضمير مي آورد نفس را تصفيه ميکند روح را انبساط ميدهد ايجاد نشاط ميکند و ظرفيت وجود انسان را از کمال مطلق لبريز ميکند.
در ميان نيايش ها نيايش عشاق شوري ديگر دارد.
علي(ع) مظهر کمال عشق و انسانيت، آنچنان عاشقانه راز و نياز ميکند که دل آدمي آب ميشود، آن همه قدرت و شجاعت با آن همه خضوع و بندگي آن همه شور و عشق، با آن همه ترس از فراق.....
راستي که ما فوق طاقت بشري است.
اگر پيرزني ضعيف که قدم به دروازه مرگ نهاده است، از ترس و وحشت در مقابل خداي تضرع کند،چندان تعجب آور نيست. يا بيچاره مضطري که جبر زمان بيرحمانه خردش کرده است.امن يجيب بگويد...باز هم قابل درک است ولي آنجا که قدرتمند ترين و بی نيازترين مرد روزگار از شب تا به صبح خاضعانه راز و نياز ميکند و ميگريد قابل فهم بشري نيست.
علي فرياد ميزند: ((خدايا من به خاطر ترس از جهنمت تو را نميپرستم به بهشت تو نيز طمعي ندارم تو شايسته پرستشي و محرک من فقط عشق به تو است.))
علي تاجر پيشه نبود که با خداي خود معامله کند و در ازای عشق پاداشي بخواهد عشق، شيرازه حيات و هستي او بود و بدون عشق نميتوانست زنده بماند.

((شهيد دکتر مصطفي چمران))