صلی الله عليک يا رسول الله

۱. شنيدن پيام سال نو امسال از زبان امام خامنه‌ای برايم حس و حالی ديگر داشت. هرچه قبل از آن با خود فکر می‌کردم که نام و شعار امسال چه خواهد بود به نتيجه‌ای نمی‌رسيدم. گزينه‌ها در برابرم متعدد بود. اربعين حسينی يا پايان ضرب‌الاجل امريکا به ايران يا آن‌که دو شهادت امام رضا(ع) در يک سال و ... هرکدام می‌توانست يکی از دلايل نام‌گذاری قلمداد شود. اما چيزی که چندان به آن توجهی نکرده بودم همين موضوع پيامبر (صلی‌الله‌عليه و آله) بود. چه نام‌گذاری‌ای بهتر از اين.

سالی که نکوست از بهارش پيداست.

۲. اگر از عنوان سال آينده نيز بگذريم پيام مقام معظم رهبری تاکيد ديگری نيز داشت و آن دولت جديد بوده است. حداقل در دو بخش از سخنان رهبری حمايت از دولت به صورت کاملا جدی و مستقيم بيان شد. تعابير «دولت برخاسته‏ى از مردم و متعهد به خدمت‏رسانى» و «دولت مصمم و خدمتگزار در وسط ميدان» درباره‌ی دولت جديد بسيار مهم و درخور توجه است.

۳. هرچه بيشتر در پيام سال نو رهبری دقت می‌کنم نکات جديدی دربرابرم گشوده می‌شود. مثالی از اين سخنان عرض می‌کنم. ما مدت‌هاست که به تقليد از مسيحيان و برای آن‌که جلوی آن‌ها کم نياوريم پيامبرمان را پيامبر رحمت می‌ناميم. هرچند اين اصطلاحی است قرآنی اما مقدمه‌ی نگاهی اشتباه به دين گرديده است. اين نگاه با توجه صرف به رحمت پيامبر و دين اسلام برخی از ابعاد و احکام اسلام را ناديده می‌انگارد. در سخنان رهبری اوصاف متعددی برای پيامبر اعظم نقل شد. ببينيد چگونه بيان داشته‌اند: «امروز درس پيغمبر اسلام براى امتش و براى همه‏ى بشريت، درسِ عالم شدن، قوى شدن، درس اخلاق و كرامت، درس رحمت، درس جهاد و عزت، و درس مقاومت است.» استفاده از صفات متعدد باعث آن نشده است که اندکی از دقت کلام کاسته شود. علم و قدرت در کنار هم آمده است. و در کنار اخلاق و کرامت و رحمت نيز جهاد و عزت و مقاومت آمده است. با قرينه های کاملا دقيق.
در سخن‌رانی ديگرشان در روز عيد غدير نيز شروع بحث بسيار جالب بود. فرمودند: «مساله‌ی غدير مساله‌ای نيست که فقط مربوط به گروهی از مسلمانان باشد. مساله‌ی غدير مربوط به همه‌ی مسلمانان و انسان‌هاست.» می‌بينيد دقت بر مساله‌ی وحدت ميان مسلمين در اين سخن تا به چه پايه‌ای مورد توجه است!

چه بهتر که دوباره پيام را بخوانيم. با دقتی مضاعف و نگاهی تيزبين.

۴. در ادامه‌ی نکته‌ی قبلی بگذاريد اعترافی کنيم. ما به رهبری به عنوان يک دانش‌مند و عالم نگاه نمی‌کنيم. در نگاه ما جای‌گاه ايشان تا حد يک شخصيت سياسی (که صرفا به دنبال مسائل سياسی است) تنزل يافته است. در حالی که ايشان در حال حاضر از مهمترين دانش‌مندان علوم دينی و اسلامی در سراسر جهان‌اند. آن‌هم با نگاهی به‌روز و اصولی. اگر ما اين ديدمان را نسبت به ايشان تغيير دهيم بسيار زيباتر از وجود ايشان بهره خواهيم برد.

۵. نفس آدمی حال می‌ايد وقتی که نام وبلاگش را به نام محبوب‌ترين‌های پرشين‌بلاگ در صفحه‌ی اول می‌گذارند. خدا کند در صحنه‌ی زندگی واقعی نيز نام ما جزء محبوب‌ترين‌ها باشد.

قرار است صبح برای نماز به شاه‌چراغ برويم.
زين‌رو بيش از اين مجال ادامه‌ی مطلب نيست.

امسال نيز گوگل لوگوهای نوروز را در بخش فارسی‌اش قرار داده است.

• روز پنج‌شنبه برای اصلاح رفته بودم. آرایش‌گر مثل همیشه شروع به سخن کرد. می‌دیدم که سر من را خیلی آرام کوتاه می‌کند. دوست داشت سخنانش را بیش‌تر ادامه دهد. آن‌قدر حرف زد که بعد از اصلاح موهایم گفت: «آن‌قدر حرف زدم که گرسنه شدم.» بعد هم کارش را تعطیل کرد تا برای گرسنگی‌اش چاره‌ای پیدا کند. ماجرا از این قرار بود که زمانی که فهمید من به قضاوت علاقه دارم، قرار گذاشت برای بعد فارغ‌التحصیلی در صورتی که من قاضی شدم، او بازاریاب من شود. قیمت‌ها را کارشناسی کند و به طرفین دعوا اطلاع دهد. پول‌ها را از طرفین دعوا بگیرد و بعد پورسانتی هم از آن پول، سهم او باشد. من هم به دقت به سخنانش گوش کردم....

• پس از سالی، دوشب پیش دوباره توانستم چت کنم. از خوبی‌اش هم با جلال بود. وقتی دیدم آن‌لاین است کلی ذوق کردم!
اصطلاح جديد: مباچته = مباحثه از طریق چت

• سال آینده به چه عنوانی نامیده خواهد شد؟ بسیاری از صاحب‌نظران سال آینده را سال تقابل مستقیم و احتمالاً نظامی ایران وغرب می‌دانند.

• بی‌ربط: چپ پوپولیستی‌تر راست است. راستی‌ها اشرافی‌اند و چپ از عامه‌ی نخبه شده. راستی‌ها مدافع سرمایه‌داری (به نفع طبقه‌ی سرمایه‌دار) هستند. ولی چپی‌ها به دنبال توزیع سرمایه‌ها میان عامه‌مردم‌اند. از این روست که به نظر می‌رسد هرچند چپی‌ها همواره خود را نخبه (در مقابل عوام) می‌دانند، اما خود بیشترین شعارهای پوپولیستی را می‌دهند.

• من متفاوتم. این زبان حال احمدی‌نژاد و دولتش است. امسال ساعت‌ها تغییری نمی‌کند. چرا؟
بیچاره ساعت خانه‌ی ما که شش ماه منتظر بود تا دیگر ساعت‌ها را با آن هماهنگ کنند، مجبور شد خود تواضع کند و به رنگ جماعت درآید!

• بدون شرح: گفتگوی مستقیم با آمریکا
.
.
گفتم که شرح ندارد. اگر دوست داريد شرحی بخوانيد به وبلاگ حامد مراجعه کنيد. من در رد يا تاييدش نظری ندارم.

• سال‌نامه اهل‌قلم.خودم نديدم ولی دوستان می‌گفتند خوب است. تاخير در معرفی‌اش را ببخشيد.

• تصاوير برگزيده‌ی سال در خبرگزاری فارس. زيباست.

«يا مقلب القلوب و الابصار. يا مدبر الليل و النهار. يا محول الحول و الاحوال. حول حالنا الی احسن الحال»

1. سال‌نامه‌ی شرق منتشر شد. مقالات بسیار جالب و درخور توجهی دارد. مطلب آغازین‌اش شعری از سروش است. در باب ختم نبوت. ماشاءالله ترکانده‌اند.

2. نقدی بر سرمقاله‌ی هفته‌ی گذشته‌ی شرق در باب یهود «این مانیفست صهیونیزم اسلامی است».
دیگری هم محمدمسیح نوشته است. خودم هنوز کامل نخوانده‌ام. به توصیه نگارنده خواندن آنلاین مطلب توصیه نمی شود.

» در حال نگاه به کامنت‌های مطلب قبل بودم. آقای بوترابی (مدير پرشين بلاگ) کامنت گذاشته بود. به وبلاگش که سر زدم ديدم که حذف شده است! برای جلوگيری از سوء استفاده آن را مجدد ثبت کردم و پسورد را برايش ارسال کردم. اميدوارم زود مطلع گردد.
» تصويری از صفحه‌ی وبلاگ

» مثل اين‌که شعارهای جای‌گزين «انرژی هسته‌ای حق مسلم ماست» به جاهای خوبی رسيده است. شميسا هم شعار پيش‌نهاد داده است: کلاهک هسته ای حق مسلم ماست .... هسته ای هسته ای خدا نگهدار تو .... هسته ای قهرمان امشب و ابنجا بمان .... نه هسته نه ذره نبرد با آمریکا .... ما اهل کوفه نیستیم هسته تنها بماند .... خدایا خدایا تا انقلاب مهدی هسته ای را نگهدار .... انرژی هسته ای ناندانی جدید است .... ایرانی جوزده خیلی ندید پدید است .... تا خون در رگ ماست هدیه به هسته ماست

شعار جديد ما هم اين است : انرژی هسته‌ای ... هزار تومن بسته‌ای

» شماره جديد گاه‌نامه (ماه‌نامه‌ی سابق) سوره منتشر شد. به اميد روزی که به دست‌مان برسد.

پی‌نوشت:
» مدير مجددا مديريت وبلاگش را در دست گرفت.
» جلوی کامنت‌های پرشين‌بلاگم عبارت تائيد نشده به چشم می‌خورد. مثل اين‌که در حال کارهايی هستند.

» نسل جديد اسطوره‌های مردمی به بازار آمد. (نقل از ماه ناتمام)

» مصاحبه‌ی رضا اميرخانی با روزنامه‌ی شرق درباره‌ی انجمن قلم

» روزنامه‌نگاری خلاصه‌ی همه‌ی شغل‌ها عنوان مطلبی از مصطفی قوانلوقاجار است.

 قرار ۱۹ اسفند هم برگزار شد. مثل اين‌که حدود ۱۹۲۰۰۰ تومان هم جمع‌آوری شده است. ناراحتی اميد همه‌ی برنامه را تحت تاثير قرار داد، هرچند بعد از پايان مراسم بود. ديروز که حالش را می‌پرسيدم احساس کردم که خيلی خسته است، ولی باز هم دست از شوخی برنمی‌دارد. انگار نبود که داشت از «حيض انتفاع» ساقط می‌شد و «کان لم يکن» تلقی می‌گرديد!

 درباره‌ی اين تجمع و حواشی‌اش گفته و شنيده بسيار بود. اما نکته ناشايستی را در دو وبلاگ ديدم که مناسب و به‌جا نبود. وبلاگ روزنامه دانشجويی در مطلبش درباره «مشتی بچه سوسول» گفته و وبلاگ ۱۹ اسفند او را متهم به نشر اکاذيب کرده است.
درباره روزنامه دانشجويی، هرچند خود من هم با وضعيت دختران و پسران حاضر در آن‌جا راضی نبودم اما اين‌گونه سخن گفتن درباره‌ی آن‌ها را نيز نمی‌پسندم. سخن در اين‌باره بايد دقيق و رقيق باشد، نه فله‌ای و غلیظ.
اما در مورد وبلاگ ۱۹ اسفند هم نمی‌دانم دقيقا منظورش چه بخشی از نوشتارهای روزنامه دانشجويی بوده است اما ما که دروغی و کذبی در آن نديدم. هرچند کلمات مبهمش را می‌توان مصادره به مطلوب کرد. مثلا «سردرآوردن از اهداف تجمع».

 گزارش سايت مبارزين از «وبلاگ نويسان در شفق!»:
محمد صالح مفتاح اما بی سروصدا، در گوشه ای رایزنی ها را زیر نظر دارد. او سردبیر امت‌نیوز است و حسابی با وبلاگش پاسخ گو است.
مفتاح، حرف های زیادی برای گفتن دارد. ولی افسوس که یک حادثه کوچک برای یکی از دوستان وبلاگ نویس، رشته کلام ما را با او نا تمام گذاشت...

 هرچند رضا مهدوی صاب حجره علی‌رغم قول قبلی به وعده‌اش وفا نکرد و کل انگيزه‌ی ما را -برای شرکت در قرار- زير سئوال برد و ناهار به دانشگاه نرسيديم. اما ما فلافل را ميهمان بوديم. کلی حال برديم.

 >;حسين هم که نيامد. اشکالی ندارد. هزار وعده‌ی خوبان يکی وفا نکنند...

 يادم می‌آيد ترم اول دانش‌گاه که بودم سه وزير امورخارجه به تهران آمدند و قراردادی را نوشتند. ما هم همان روز جلوی کاخ سعدآبد محل مذاکرات اعتراض کرديم که اين بحث‌ها نتيجه‌ای ندارد. سه سال انرژی هسته‌ای مان معلق بود و بعد هم هيچ! همان زمان در خواب‌گاه دانش‌کده صنعت هواپيمايی در جمع ۱۰۰ نفر از دانش‌جويان سخن‌رانی کردم. همه‌جا داد زدم. راه‌پيمايی کرديم. حالا آمده‌ايم در منزل اول. منزل اول هم که نه کمی عقب‌تر از صفر!
گفته بودم از تهديد به جنگ و تحريم نبايد ترسيد. چرا که کار آن‌ها همين است. اين‌ها به نظر من و بسياری ديگر از نتايج افول تمدنی غرب است. و اين آخرين قدرت غرب در مواجهه‌ی با اسلام و نظام اسلامی ماست. «خواب وقت سحر گران می‌گردد...»
يادی از آن‌روزها: کميته دانشجويی دفاع از استقلال ايران

 دوست عزيزی مطلبی را درباره‌ی نقد حمله به سفارت‌خانه‌های غربی نوشته بود. من هم همان‌جا جواب کوتاهی دادم. بخوانيد. آقای محمد هدايت هم مطلبی در اين‌باره نوشته‌اند.

 نکته‌ای که در آن‌جا نوشته‌ام و به نظرم امروز هم جای بحث دارد بررسی مفاد اين پيام و قانون اساسی جمهوری اسلامی ايران است. در پيام رهبری صراحتا اشغالگران عراق را کفار حربی ناميده‌اند. و قانون اساسی ارتباط با کفار حربی را ممنوع می داند.

همان‌طور که پيش از اين نوشته بودم بمب گوگلی برای دفاع از پيامبر عظيم الشان اسلام (صلی الله عليه و آله و سلم) راه اندازی شده است. شما نيز با قرار دادن لينک آن با کد مشخصی که در آن سايت موجود است از اين عمل حمايت کنيد.

We Condemn Muhammad Cartoons (Caricatures) In Danish Newspaper ( Jyllands Posten , Denmark ). Go To "Mohammed The Messenger" Website To Join The Protest!

منشاء کلمه‌ی چاپلوسی کشف شد. چاپ در حقيقت همان پاچ يا پاچه بوده است و لوسی از لیسيدن گرفته شده است. يعنی در حقيقت پاچه‌ليسی بوده است. برخی هم می‌گويند پاچه‌لوسی (يعنی لوس کردن پاچه) معنای کلمه‌ی چاپلوسی است. تمام اين نتايج در کلاس درس فرانسه گرفته شده است!!!

 وبلاگ جديد ماه ناتمام را مطالعه کنيد. قبل از اين اين‌جا و اين‌جا را هم راه‌بری می‌کرده است. کار خوبش در اين وبلاگ، معرفی کتاب است.

 من هم در قرار وبلاگی ۱۹ اسفند حاضر خواهم بود.

 ديروز درس «فلسفه‌ی اسلامي» يا به عبارت دقيق‌تر درس «معنا و امکان علوم انسانی - اسلامي» داشتيم. بحث از علم تجربی و پزيتيويسم بود. از بعد از نقد آن در همه چيز شک کرده‌ام. واقعا حالا معنای آن‌که می‌گويند همه چيز نسبی است را می‌فهمم! آيا چيزی هم هست که مطلق باشد؟

 خدائيش کسی فکر می‌کند که من هم با اصلاح‌طلبان و تجديدنظرطلبان و دگرانديشان ارتباطی داشته باشم؟ يکی از دوستان وقتی که فهميد من هرهفته در جلسات محسن کديور در حسينيه ارشاد شرکت می‌کنم، دچار تعارض با خود شد و هنوز به حالت طبيعی برنگشته است!
وقتی به آقای کديور هفت‌قفل داديم، گفت که نظرش را به‌مان می‌گويد. هفته بعد با تعجب نگاه‌مان کرد که و گفت که وقتی ديده است که نشريه مربوط به بسيج دانشجويی دانشگاه امام صادق (ع) است خيلی تعجب کرده است. بعد که محتوای نشريه را ديده، يادش به ۲۵ سال پيش خودش افتاده است. می گفت که من همين‌طور فکر می‌کردم. لازم است بيشتر با هم صحبت کنيم.
(اگر قبول کند می‌خواهيم برای يک مناظره در دانشگاه دعوتش کنيم)

 حالا بحث دگرانديشان و اپوزيسيون مطرح شد بگذاريد يک اعتراف ديگر هم بکنم. در ماه محرم امسال در جلسات استاد محمدرضا حکيمی شرکت می‌کردم. (شايد شما هم هم‌چون خيلی‌های ديگر ايشان را نشناسيد. ايشان صاحب کتاب‌های بسيار است. دوره‌ی الحيات، دائرةالمعارف اسلامی است که با کمک جمعی از نويسنده‌گان تهيه کرده است. فيلسوف عدالت کتابی درباره او انديشه‌های اوست. دو نامه مشهور درباره‌اش وجود دارد. يکی نامه شريعتی به او که کتاب‌هايش را تصحيح کند و نامه‌ی ديگر نامه‌ی اخير اوست به فيدل کاسترو و دعوت او به اسلام.) استاد درباره‌ی اپوزيسيون نظام بسيار دل‌گير بود. بهتر بگويم عصبانی بود. می‌گفت معلوم نيست ريشه‌ی آن‌ها کجاست، اگر ريشه‌شان را دنبال کنيم معلوم نيست که به کدام‌يک از کرات ديگر می‌رسد!! قابل توجه شما که خود استاد از منتقدين نظام جمهوری اسلامی (به خصوص در مرحله‌ی اجرا) است. استاد پيش‌نهاد تشکيل يک اپوزيسيون مذهبی عليه نظام می‌داد. درباره‌ی آن بيش‌تر خواهم نوشت.

 در پی آن‌که مدتی اين وبلاگ جولان‌گاه اغيار شده بود، تصميم گرفتم تا وبلاگ را مدتی معلق کنم. البته کاملا داوطلبانه و محدود. فعلا تعليق پايان يافته است؛ تا خدا چه بخواهد.

 قبلا هم گفته بودم که اينجا هستم. توضيح آن‌که درباره مسائل جهان اسلام هيچ مرجعی وجود ندارد. به همين علت اولويت بندی کرديم و ديدم که آن‌جا بهتر و مفيدتر است اگر همکاری کنيم. فعلا کارمان جمع‌آوری اخبار است و نوشتن يادداشت‌های کوتاه درباره اخبار روز. ان‌شاءالله بعدها توليدی‌تر خواهد بود.

 «تاريخ آينده» يادداشت دکتر فياض است. اين سايت عدالت‌خانه هم از زمانی که ستون يادداشت‌هايش فعال شده است، کارش هم بهتر شده است.

 چند وبلاگ که در روزهای اخير آشنا شده‌ام:
عدل: قرار است يک وبلاگ گروهی باشد. چند نفر از دوستان آن‌جا جمع شوند و با نگاه فرهنگی بنويسند.
هفت کليد: قلم فوق‌العاده‌ای دارد. از وهابيت و شاه گرفته تا وبلاگ پاسخ‌گويی هم در آن می‌توانيد مطلب بيابيد!
پاسخ پاسخ‌گويی: يکی از دوستان در پی توهين‌ها و نظرات مطرح شده در وبلاگ من تصميم گرفت جواب‌هايی را درباره‌اش بنويسد. نمی‌دانم تا چه اندازه کارش ادامه يابد.

 يک نگاه از زاويه‌ای ديگر به دانشگاه امام صادق(ع). گزارش يک خبرنگار از اجبار چادر!

 انجمن وبلاگ‌نويسان دانشگاه امام صادق(ع) مجددا فعال شد. ليست اعضای انجمن بی‌سو (BISU (Bloggers of Imam Sadeq University.

 ۱۲ نفر از عدالت‌خواهان (طيف شيراز!!) از دانش‌گاه آزاد اسلامی اخراج شده‌اند. مثل اين‌که قبلا هم با وساطت آيت‌الله حائری امام جمعه شيراز برگشته بودند که دوباره اخراج شدند!! کاش نامشان را می‌نوشتند شايد رفقای ما هم جزء آن‌ها باشند.

 شايد اين خبر را در بازتاب شنيده باشيد. دستگيری جمال بهادری توسط نيروهای امنيتی. «وي كه رسيدگي به تعدادي از پرونده‌هاي ملي طي بيست سال اخير را بر عهده داشته است، به تازگي از عدم رسيدگي به آلودگي‌هاي سنگين در سطوح بالاي برخي دستگاه‌هاي امنيتي و قضائي به شدت ناراضي بوده و در پي انتقال اطلاعات اين پرونده به رهبري بوده است. گفته مي‌شود، ممكن است بازداشت جمال بهادري به رسوايي بزرگ ديگري عليه دستگاه‌هاي امنيتي و قضايي نظير قتل‌هاي زنجيره‌اي منجر شود» ديشب با پسر ايشان صحبت می‌کردم. می‌گفت ما تا کنون هيچ اطلاعاتی از پدرمان به‌دست نياورده‌ايم. هيچ چيزی به ما نمی‌گويند. ما فقط می‌خواهيم با عدالت محاکمه شود. سال ۷۰ هم به پدرمان هر تهمتی زدند حتی زنا. اما بعد که حکم برائتش صادر شد فقط يک عذرخواهی ساده کردند. می‌گفت محل کار پدرش را شخم زده‌اند. حتی کاشی‌هايش را هم کنده‌اند. اما می‌گويد سکوت کرده‌ايم تا دشمن سوء استفاده نکند. اميدوار است که نخواهند کار را زياد رسانه‌ای کنند. می‌خواهند سراغ رهبری بروند. وبلاگی را به همين عنوان راه انداخته اند.
«خدا لعنت کسانی را که وزارت اطلاعات را وارد کار اقتصادی کردند...»

 حامد کاربيست لينک‌های خيلی خوبی در وبلاگش می‌گذارد. چندتا از لينک‌هايش را بی‌اجازه برمی‌دارم:
سايت شخصی رضا اميرخانی

 بابا خوش تیپ! بابا متفکر! بابا شجاع! ايول عکس.

 تا حالا چهاربار در جی‌ميل ايميل بازکرده‌ام. هميشه هم پسوردش را گم می‌کنم. ناميد شده بود. امروز يک نفر برام دعوت‌نامه فرستاده بود. باز هم پر کردم. باز هم فکر نکنم يادم بماند!

 «وبلاگ مشق شب دموکراسي» عنوان مطلبی است از مصطفی قوانلوقاجار در روزنامه اعتماد ملی. کمی از آن گذشته است. اما چون بعد از آن وبلاگم آپديت نشده بود جديد است!

 فيلمی را که يک‌ماه پيش به بچه‌های شريف‌نيوز داده بودم بالاخره روی سايتشان قرار دادند. نسخه کامل آن هم شامل ۲ CD می‌شود. بخش اول شامل تبليغات انتخاباتی رضا علی‌خانی پسر شيخ قدرت بود. آن هم با چه افتضاحی! برنامه‌ی هم به خاطر پيروزی رضا برقرار شده است. چرا که او در ميان‌دوره‌ای پيروز شده است. (تقلب‌ها هم بماند...) جلسه دو سخنران اصلی دارد: آيت‌الله تاکندی نماينده مجلس خبرگان و شيخ قدرت علی‌خانی. قسمت اول را به علت آن‌که تضعيف روحانيت بود اجازه‌ی پخش ندادم. باور کنيد وقتی به سخنانش گوش می‌دادم به ياد طنزهای ابراهيم نبوی درباره‌ی آيت‌الله حسنی می‌افتادم. اما اين واقعی بود!

 باز هم تاکيد می‌کنم امت اسلامی را فراموش نکنيد. به اين سايت لينک بدهيد.

امت‌نيوز خبرگزاری اختصاصی اخبار امت اسلامی

با توجه به تازه تاسيس بودن اين سايت
با قراردادن اين لينک در سايت و وبلاگ خود ما را ياری کنيد.
هم‌اکنون نيازمند ياری سبزتان هستيم.

برای همکاری با ايميل تماس بگيريد.