به رغم تمام انتقادات وارد و ناوارد، الحمد لله تجمع اعتراض‌آمیز مقابل شرکت نستله و دو روز بعد در مقابل مجلس شورای اسلامی به خوبی برگزار شد. به خوبی! چه از لحاظ کمیت حاضران و چه به لحاظ کیفیت برنامه‌ها.

خیلی از دوستان در این چند روز در برگزاری برنامه از دور و نزدیک ما را یاری کردند و به لطف خدا، توانستیم کاری کنیم که صدا و سیما لااقل یکی از برنامه‌هایمان (مقابل مجلس) را پوشش دهند و این خود موفقیتی مهم است.


یکی از نکات مثبت این جریان جدید آن است که مطالبه‌ی دانشجویان خاص و مصداقی شده است و خواستار تحریم یک شرکت مشخص از مراجع ذی‌صلاح هستند. این را از آن جهت می‌گویم که در برنامه‌های پیش از این، به علت گستردگی این شرکت‌ها، امکان عملی آن چه از سوی دولت و چه از سوی مردم به آسانی ممکن نبوده و نیست.

یکی دیگر از نقاط مهم این تجمع، عدم توسل به خشونت و درگیری بوده است. (1) هدف اصلی هم -چنان‌چه برگزار کنندگان می‌گویند- کم کردن احتمال تحریف خبر از سوی خبرگزاری‌های داخلی و خارجی بوده است. حتی مقابل شرکت نستله، سخنران هم دعوت نکرده بودند و همه‌ی کسانی که مطلبی ارائه کردند در قالب یک نوشتار و آن هم با هماهنگی و نظر سایر افراد بوده است. درباره‌ی آرامش تجمع اول همان بس که نیروی انتظامی بعد از چند دقیقه از آغاز مراسم، حوصله‌اش سر رفت و ول کرد و رفت!!

یکی از مخالفان در جائی نوشته بود که هرچند این‌ها در ظاهر بسیار منطقی بودند، اما این‌ها هیچ منطقی ندارند و فقط بلدند بزنند و خراب کنند!

نکته‌ی دیگر هم این که این حرکت توانسته است گروه‌های مختلف را حول محوری مشترک هماهنگ کند. از انجمن اسلامی گرفته تا جنبش عدالت‌خواه وحتی یک مرکز مطالعات فرهنگی و نیز گروه‌های مدنی مثل وبلاگ‌نویسان را با خود همراه کند.
بازتاب‌های بین‌المللی این حرکت نیز بسیار جالب بوده است. خبرگزاری فرانسه، با اشاره به بیانیه پایانی تجمع مقابل نستله، درباره‌ی کمک این شرکت به صندوق غرامت هولوکاست، سریع این حرکت را به احمدی‌نژاد و نظرش درباره‌ی این مسأله‌ی تاریخی منتسب کرده است.

وبلاگ سایت ممری، از مؤسسات مربوط به صهیونیست‌ها نیز در گزارشاتی به این تجمع و ارتباز آن با دولت پرداخته بود. در این گزارش به یک برنامه‌ی تلویزیونی که سال گذشته از شبکه ی خبر مبنی بر صهیونیستی بدون نستله نیز اشاره کرده است.

مسئولان ایرانی نیز واکنش‌های جالبی داشته‌اند. مدیرکل مقررات وزارت بازرگانی گفته است که تاکنون گزارشی مبنی بر صهیونیستی بودن شرکت نستله به دست ما نرسیده است!
سعید ابوطالب نماینده مردم تهران، در اظهاراتی از طرحی در بودجه‌ی سال آینده‌ی مجلس مبنی بر محدویت و حذف این‌گونه شرکت‌ها خبر داد. سایر نمایندگان از جمله زاکانی،خوش‌چهره، یحیی زاده نماینده‌ی تفت و میبد، بزرگیان نماینده‌ی سبزوار و هدایت‌خواه نماینده‌ی یاسوج نیز در اظهارات جداگانه‌ای از دولت خواسته‌اند تا فعالیت این‌گونه شرکت‌ها را محدود و آن را از صحنه‌ی اقتصاد ایران حذف کند.

از آن سو، نخست وزیر رژیم صهیونیستی هم روز گذشته خواستار تحریم محصولات ایرانی در سایر کشورها شد. یکی از مسئولان مطبوعاتی شرکت نستله هم با تهدید از بیکاری ایرانیان، در اثر تحریم خبر داده است. سایت دیگر صهیونیستی نیز عکس‌العمل‌های مشابهی داشته‌اند.

نکته‌ی مهم آن است که این حرکت مستمر باشد و بتواند تا انجام درست تکلیف الهی خود تا پایان ثابت‌قدم باشد. و این گام اول، چنان باشد که فتح سایر سنگرهای اقتصادی، سیاسی، نظامی و فرهنگی استکبار را در پی داشته باشد.

اطلاعات مربوط به تجمع را در سایت امت اسلامی می‌توانید دنبال کنید.

--------------------------------------------------------
1) یک سال پیش بود که گزارشی را از تجمع دانشجویان و حمله‌ی آنها به سفارت دانمارک تهیه کردم و منتشر کردم. همان موقع هم من به این مسأله اعتقاد داشتم که این همه تجمع مقابل سفارت‌خانه‌ها، اگر نگوئیم که به نفع آن دولت‌هاست، چندان نتیجه‌ی مهمی در برندارد.


پس‌نوشت:

• نستله یک شرکت سوئیسی است. زمانی که مقابل آن تجمع کرده بودیم خبرنگار ZDF از من پرسید شما به دولت سوئیس اعتراض دارید؟ من هم با تعجب گفتم نه! این چه سئوالی است که مطرح می‌کنید. امروز کمی برایم روشن‌تر شد. دولت سوئیس حساب‌های بانکی ایران را در بانک‌های آن کشور مسدود کرده و ایران را تحریم کرد.
• اینترنت دانشگاه ما فیلتر ندارد. دیشب دل رضای صاحب‌حجره و بهمن صاحب کلاش را با همین بی‌فیلتری سوزاندیم! هفته‌ی پیش که محمد مسیح اومده بود دانشگاه ما، وقتی دید که ما فیلتر نداریم، به تعداد معتنابهی وبلاگ‌های بد بد سرزد. (از نوع سبیل‌طلائی و سردبیر خودم و ...) واقعا ً که بی‌فیلتری خیلی حال می‌دهد. جای همه‌تان خالی!!!!

سایت بانک جهانی پول رو برای تحقیقی زیر و بالا می‌کردم. برخوردم به صفحه‌ای که در آن به جای HIV نوشته بودند VIH! یادم به یک خاطره از پسر عمویم افتاد.

این پسر عموی ما معلم دینی و قرآن است و خواسته بگوید که ما هم خارجکی بلدیم. رفته به جای ایدز گفته بود: VHS!

این دو تا لینک رو ببینید تا بدانید که دومین نویسنده‌ی وبلاگ پاسخگویی کی بوده! تا حالا بی‌اسم خودش سه چهار تا مطلب نوشته بود!

» در وبلاگ پاسخ‌گویی
» در وبلاگ پدرخوانده

برادر عزیزم ابوذر منتظرالقائم مطلبی را درباره‌ی طرح ساماندهی سایت‌های اینترنتی در سایت رجا نوشته بود. ضمن احترام به نظر ایشان نقدی کوتاه نوشتم. مدتی بود که ذهنم مشغول این موضوع بود. می‌خواستم مفصل بنویسم که نشد. فعلا همین باشد تا تفصیل‌اش بماند برای بعد.

و اما نقد...

ابوذر جان درباره‌ی طرح ساماندهی نوشته بودی و من هم لازم دیدم نکاتی چند را بر آن بیافزایم و نقدی کوتاه بر آن بنویسم. به نظرم اصل ساماندهی سایت‌ها و وبلاگ‌ها امری است اجتناب ناپذیر و مطلوب؛ اما با این ضرورت نمی‌توان چشم بر همه چیز بست.

آیا واقعاً دولت حق وضع چنین آئین‌نامه‌ای را دارد؟ آیا با اصل 36 قانون اساسی مغایر نیست که حکم به مجازات و اجرای آن را فقط از سوی دادگاه و به موجب قانون می‌داند؟ آیا فیلترینگ یک مجازات محسوب نمی‌شود؟ توجه کنیم که برای برخی افراد فیلترشدن از بسیاری از مجازات‌ها هزینه‌دارتر است. برای کسی (یا گروهی) که هزینه‌ی میلیونی برای سایتی انجام داده است (فارغ از هدف و دیگر جوانب انگیزشی) و ساعت‌ها زمان برای آن صرف کرده است، فیلترشدن بسیار ناراحت‌کننده است. و این به معنی آن است که فیلترینگ یک مجازات است. چگونه دولت به خود اجازه داده است که چنین مجازاتی را وضع کند؟

اصل 138 قانون اساسی که به آن نیز اشاره کرده بودی را کمی با دقت حقوقی که نگاه کنیم به دلت اجازه‌ی وضع این گونه آئین‌نامه‌های کلی را نمی‌دهد. چرا که نظارت بر سایت‌های اینترنتی وظیفه‌ی دولت نیست. مگر آن که قانون نانوشته‌ای مستند نوشته‌تان باشد! نظارت بر سایت‌ها، نه به وظایف اداری مربوط می‌شود ونه تأمین اجرای قانون است و نه تنظیم سازمان اداری است!

نمی‌دانم این که به قانون مطبوعات اشاره کرده بودی چه دخلی به این موضوع دارد. مگر  سایت‌های اینترنتی را نیز واقعاً شبیه به روزنامه و مجله کاغذی است؟ حتی نشریات اینترنتی را هم نمی‌توان مصداق نشریات الکترنیکی مندرج در این قانون دانست. چرا که مراحل و فرآیندهای مرسوم گاهاً به طور کامل بر آن صدق نمی‌کند. ضمن آن‌که اگر منظور از این قانون، ساماندهی نشریات الکترونیکی باشد، خلاف قانون مطبوعات است و نمی‌توان آن آئین‌نامه را قانونی دانست. قانون مطبوعات راه‌اندازی نشریه الکترونیکی را منوط به مجوز و شرایط مندرج در قانون مطبوعات می‌داند، اما این آئین‌نامه چنین مجوزی را لازم نمی‌داند.

استناد آئین‌نامه به مصوبه‌ی شورای عالی انقلاب فرهنگی نیز خالی از اشکال نیست. چرا که طبق وظیفه‌ی این شورا، نمی‌تواند به قانون‌گذاری بپردازد. اما در این باره قانون وضع کرده است و حتی به تعیین مجازات پرداخته است. از سوی دیگر نگاهی به مصوبات جلسات 482 تا 486 نشان از این دارد که یا اشتباهی در نگارش صورت گرفته، یا آن‌که مصوباتی بوده است که به اطلاع عموم نرسیده است یا آن‌که منظور مباحثی است که در جلسات مطرح شده است که آن نمی‌تواند به عنوان یک مستند قانونی مدنظر قرار گیرد.

به نظرم در جایگاه حقوقی این شورا جای بحث بسیار وجود دارد. چرا که معلوم نیست که آیا می‌توان خلاف مصوبات آن قانون وضع کرد و این‌که ضمانت اجرای این مصوبات چیست. لااقل فعلاً باید دولت برای قانون شدن مصوبات این شورا همکاری کند و لوایح مناسب را برای اجرایی شدن سیاست‌های این شورا تهیه کند.

ضمن آن‌که از همه‌ی این موارد که بگذریم، اگر ساماندهی به همان معنایی باشد که این آئین‌نامه ذکر کرده است (یعنی شامل ثبت، حمايت و نظارت باشد)، بخش حمایتی آن، واقعاً مغفول است و باید همان‌گونه که راه‌کارهای نظارتی را به دقت مشخص کرده است، نوع و شکل حمایت‌ها را نیز معین کند.

ضمناً خواند اصول 8 و 9 قانون اساسی را به شما پیشنهاد می‌کنم. به نظر بنده آئین‌نامه‌ی مذکور سد راهی است برای اجرای این دو اصل.

این‌ها را که گفتم صرفاٌ ایرادات شکلی است. و از اشکالات محتوایی و اشکالات اجرائی این طرح صرف‌نظر می‌کنم.

یکی از دلایلی که باعث شد که این مطلب را بنویسم این بود که نوشته بودید: «بررسیهای محتوای دهها وب پیچ محتوای متون انتقادی نسبت به طرح ساماندهی سایتهای اینترنتی ، نشانگر این است که این صفحات کمتر حاوی محتوای قابل اعتنا و درخور بررسی بوده و عمدتا حاوی ادعاهای تکراری علیه جمهوری اسلامی ایران ، دولت محترم و نظام ولایت فقیه بوده و عمدتا از زاویه ای سیاسی و نخ نما به طرح مذکور نگاه شده است . ادبیات بکار رفته در لابلای سطور این سایتها ادبیاتی تکراری با محتوایی آشنا مربوط به جریانات سیاسی غیرهمسو با منافع ملی جمهوری اسلامی ایران است. محتوای وب پیچهای مذکور کمترین ارتباطی با مصوبه دولت محترم نداشته و صرفا تکرار تبلیغات همیشگی در خصوص حقوق بشر و آزادی مطبوعات و رسانه می باشد.»
 
راه حل:
بی‌اغراق باید بگویم که نوشته‌ی شما اولین نوشته‌ی جدی در حمایت از این آئین‌نامه بود. حتی پیش از شما هیچکدام از دوستان مذهبی و حزب‌اللهی هم چنین دفاع نکرده بودند. بسیاری از آن‌ها نیز به رغم مخالفت سکوت پیشه کردند. این گونه طرح‌های کارشناسی نشده، می‌تواند اجماعی از مخالفان را در برابر دولت ایجاد کند و من از این امر بیمناکم.

به نظرم باید طبق نوشتاری به دیوان عدالت اداری ابطال این آئین‌نامه را خواستار شویم. پس از آن طرح کامل‌تری را آماده کرده و با تجربه‌ای که از این جریان گرفته‌ایم، سعی کنیم تا مجلس آن را به تصویب برساند و همگان در اجرای آن هماهنگ شویم.

من این نوشته‌ام را مصداق اصل هشتم قانون اساسی می‌دانم و آن را امربه‌معروف و نهی‌ازمنکر نسبت به حاکمان و برادران دینی‌ام می‌شمارم. امیدورام که متهم به تضعیف دولت نشوم. نقدی بود مشفقانه. خواهش می‌کنم من را به دشمنی با دولت محکوم نکنید.

۱- دیروز رئیس سازمان صدا و سیما با اساتید علوم اجتماعی دیدار کرد و سخنان آن‌ها را شنید.

۲- دیروز رئیس سازمان صدا و سیما دستور داده بود که مناظره‌ی وحید جلیلی (سردبیر ماه‌نامه‌ی سوره) با رئیس مرکز پژوهش‌های صدا و سیما که در حال پخش از رادیو جوان بود قطع شود. در آن برنامه زمان پخش موسیقی میان‌برنامه بیش‌تر از صحبت‌های طرفین بود.

۳- ضرغامی دانش‌جوی دوره‌ی دکترای مدیریت رسانه در دانشگاه آزاد است!

۴- ضرغامی علی‌رغم قولی که برای حضور در همایش نقد صدا و سیما در دانشگاه امام صادق (ع) داده بود در آن شرکت نکرد.

۵- دو سال پیش همایش نقد صدا و سیما در دانشگاه امام صادق (ع) به دلیل اعتراض آقای لاریجانی به دستور ریاست دانشگاه تعطیل شد.

۶- چند ماه پیش جمعی از دانشجویان در میهمانی ریاست صدا و سیما شرکت جستند  انتقادات خود را به رئیس این سازمان ارائه کردند.

۷- ...

این خبرها رو همین‌جوری کنار هم گذاشتم که خودتان بخوانید و نظر دهید. دیروز آقای جلیلی یک نکته‌ی جالب می‌گفت. در پاسخ به (اعتراضش به دستور قطع برنامه از سوی ضرغامی) مجری گفت که اگر نمی‌خواستیم حرف‌تان را بزنید که دعوت‌تان نمی‌کردیم. جلیلی در پاسخ گفت: شما می‌خواهید امثال ما را به صدا و سیما بیاورید و بعد پز بدهید که ما نقدها را می‌شنویم.

-------------------------

دکتر کوشکی (که تا حدودی به انصار حزب‌الله منتسب است) خاطره‌ای را از دوران خاتمی می‌گفت. می‌گفت که ابطحی از من خواسته بود تا هر هفته انتقادات خود و همفکران را از عملکرد دولت تهیه و به ایشان بدهم. یک هفته که مشکلی پیش آمده بود و نتوانسته بودم نقدها را به دست آن‌ها برسانم خیلی تماس گرفتند. گفتند که آقای خاتمی منتظر نوشته‌های شماست. آن موقع فهمیدم که چقدر دوبت له شنیدن صدای مخالف توجه دارد و به آن ارزش می‌نهد.

-------------------------

احمدی نژاد در گفتگوی ویژه‌ی خبری گرانی را توهم و ساخته و پرداخته‌ی ذهن دشمنان دانست.

[این جمله توضیحی ندارد. هرکس به سهم خود به خیابان برود و قیمت‌ها را ببیند.]

-------------------------

ای دل اگر عاشقی - منتقد یار باش