روز جمعه در خطبه‌های نماز جمعه شیراز، آیت الله حائری موضوع جالبی را مطرح کردند. ایشان خواستار احیای «واحد پول اسلامی» شدند.

رسا نیوز: آیت الله محی‌الدین حائری شیرازی در خطبه‌های نمازجمعه این هفته شیراز گفت: اسلام نیاز به زبان و پول بین‌المللی دارد و باید زبان قرآن و پول اسلام را بین‌المللی كنیم.
وی از آنچه كه توجه نشدن به زبان عربی و دینار به عنوان زبان و پول بین المللی اسلام ذكر كرد انتقاد و افزود: اكنون زبان دیگری بین‌المللی شده و ما مسلمانان باید با دوستانمان به زبان دشمنان خود صحبت كنیم.
وی اظهار داشت: حدود و دیات را با دینار اسلام معرفی كرده‌اند و دعا را به زبان عربی آورده‌اند، یعنی این دو پول و زبان بین‌المللی شماست.
خطیب جمعه شیراز اضافه كرد: اگر نمی‌توانیم پول بین‌المللی اسلام را احیا كنیم نباید آن را انكار كنیم و بگوییم اسلام پول بین‌المللی ندارد.
آیت الله حائری شیرازی یادآورشد: اسلام زبان و پول بین‌المللی دارد و باید آن را اعلام كنیم.

نکته جالب توجه آن‌که ایشان دینار و درهم را واحد پول بين‌المللی اسلامی دانستند و خواستار احياء آن شدند. پس از پایان نمازجمعه ایشان را در راه‌پیمایی دیدم و از ایشان سئوال کردم. اما متأسفانه ایشان گفتند که باید برای صحبت‌کردن با ایشان و شنیدن جواب، وقت قبلی بگیرم...
من چند دلیل در رد این موضوع به ذهنم رسید. خواهشمندم شما نیز در این باره هم‌فکری کنید و دلایل رد یا تأیید نظر را بیان کنید.

۱. منشاء درهم و دینار: این واحد پولی و استفاده از آن ابتکاری اسلامی نبوده است و از جمله چیزهایی است که اسلام نه آن را رد و نه تأیید زد.
۲. بیان مسائل با درهم و دینار نیز سبب نمی‌شود که ما آن را واحد پول اسلامی بدانیم، چرا که در بسیاری موارد از احکام نیز معادل آن با شتر یا گوسفند بیان شده است. در این صورت و با این ادعا، باید گاو و گوسفند و ... را نیز واحد پول اسلامی بدانیم.
۳. ماهیت پول در عصر ما، با عصر پیامبر و ائمه تفاوت بسیار یافته است، چرا که پول در آن زمان خود دارای ارزش ذاتی مالی بوده است. اما پول و اسکناس در زمان ما دارای ارزش اعتباری است و نشان‌دهنده‌ی طلبکار بودن صاحب اسکناس از بانک مرکزی است.
۴. در حال حاضر که ارزش پول کشورها نوسان می‌یابد، نمی‌توان از پولی استفاده کرد که ارزش ذاتی دارد. چون این امر قاچاق پول را به دنبال خواهد داشت. زمانی که ارزش مالی آن کشور سقوط کند، ممکن است سکه‌ها و سایر مسکوکاتش را با ارزش ذاتی‌اش به فروش برسانند. مثلاً سکه های طلای دینار را به خاطر طلایش ذوب کنند و طلایش را بفروشند. این در ایران معاصر سابقه دارد، زمانی که سکه‌های دو تومانی را برای استفاده از آلیاژش از کشور قاچاق می‌کردند.
۵. مقایسه کردن زبان و واحد پول مع‌الفارق است، چراکه زبان عربی، مقتضایی دارد که هنوز برقرار است و آن، انزال قرآن به این زبان است. وهم‌چنین منابع دینی و علمی و لسان پیامبر و ائمه عربی بوده است.
۶. وجه دیگری هم می‌توان تصور کرد. آن هم این‌که نظر آیت الله حائری صرفاً احیای عنوان درهم و دینار باشد. با این قرینه که ایشان در جایی دیگر، گفته بودند که زشت است که کشورهای عربی درهم داشته باشند و ما نداشته باشیم. (نقل به مضمون) در این حالت، به نظرم صرفاً تغییر نام کاری عبث باشد.