با صحبتهايی که با برخی از دوستان بلاگر و غير بلاگر داشتم تصميم گرفتم دوباره کامنتها را باز کنم. توجه داشته باشيد که کامنتها بهجز يک کامنت غيراخلاقی بقيه کامنتها هنوز هستند. میتوانيد تحمل مخالف و ادب و منطق را در آنها مشاهده کنيد.
آرش میگفت: اصلا به حرفشان توجه نکن. محمد مسيح و هادی و بقيه هم همين را میگفتند. من هم فکر کردم و ديدم که حرفشان منطقی است. با اين کار بازديدکنندگان وبلاگ میتوانند به ماهيت برخی از گروهها و منطقشان پی ببرند.
از دوستان عزيز حاجیپور و قوانلوقاجار و ديگران هم که در اين جريان همدردی خودشان را با بنده در اين توهينات ابراز داشتند تشکر میکنم.
ضمن آنکه برخی از کامنتها نيز موجبات تفريحمان را فراهم آورد که آنهم تشکر خاص خود را لازم دارد. مثلا يکی نوشته بود که آنقدر لينکت را میزنيم تا اطلاعات به سراغت بيايد. بیخبر از آنکه در همان زمان آقای محسنیاژهای پيش خودمان بود.
کلی خنديم.