صلی الله عليک يا رسول الله

۱. شنيدن پيام سال نو امسال از زبان امام خامنه‌ای برايم حس و حالی ديگر داشت. هرچه قبل از آن با خود فکر می‌کردم که نام و شعار امسال چه خواهد بود به نتيجه‌ای نمی‌رسيدم. گزينه‌ها در برابرم متعدد بود. اربعين حسينی يا پايان ضرب‌الاجل امريکا به ايران يا آن‌که دو شهادت امام رضا(ع) در يک سال و ... هرکدام می‌توانست يکی از دلايل نام‌گذاری قلمداد شود. اما چيزی که چندان به آن توجهی نکرده بودم همين موضوع پيامبر (صلی‌الله‌عليه و آله) بود. چه نام‌گذاری‌ای بهتر از اين.

سالی که نکوست از بهارش پيداست.

۲. اگر از عنوان سال آينده نيز بگذريم پيام مقام معظم رهبری تاکيد ديگری نيز داشت و آن دولت جديد بوده است. حداقل در دو بخش از سخنان رهبری حمايت از دولت به صورت کاملا جدی و مستقيم بيان شد. تعابير «دولت برخاسته‏ى از مردم و متعهد به خدمت‏رسانى» و «دولت مصمم و خدمتگزار در وسط ميدان» درباره‌ی دولت جديد بسيار مهم و درخور توجه است.

۳. هرچه بيشتر در پيام سال نو رهبری دقت می‌کنم نکات جديدی دربرابرم گشوده می‌شود. مثالی از اين سخنان عرض می‌کنم. ما مدت‌هاست که به تقليد از مسيحيان و برای آن‌که جلوی آن‌ها کم نياوريم پيامبرمان را پيامبر رحمت می‌ناميم. هرچند اين اصطلاحی است قرآنی اما مقدمه‌ی نگاهی اشتباه به دين گرديده است. اين نگاه با توجه صرف به رحمت پيامبر و دين اسلام برخی از ابعاد و احکام اسلام را ناديده می‌انگارد. در سخنان رهبری اوصاف متعددی برای پيامبر اعظم نقل شد. ببينيد چگونه بيان داشته‌اند: «امروز درس پيغمبر اسلام براى امتش و براى همه‏ى بشريت، درسِ عالم شدن، قوى شدن، درس اخلاق و كرامت، درس رحمت، درس جهاد و عزت، و درس مقاومت است.» استفاده از صفات متعدد باعث آن نشده است که اندکی از دقت کلام کاسته شود. علم و قدرت در کنار هم آمده است. و در کنار اخلاق و کرامت و رحمت نيز جهاد و عزت و مقاومت آمده است. با قرينه های کاملا دقيق.
در سخن‌رانی ديگرشان در روز عيد غدير نيز شروع بحث بسيار جالب بود. فرمودند: «مساله‌ی غدير مساله‌ای نيست که فقط مربوط به گروهی از مسلمانان باشد. مساله‌ی غدير مربوط به همه‌ی مسلمانان و انسان‌هاست.» می‌بينيد دقت بر مساله‌ی وحدت ميان مسلمين در اين سخن تا به چه پايه‌ای مورد توجه است!

چه بهتر که دوباره پيام را بخوانيم. با دقتی مضاعف و نگاهی تيزبين.

۴. در ادامه‌ی نکته‌ی قبلی بگذاريد اعترافی کنيم. ما به رهبری به عنوان يک دانش‌مند و عالم نگاه نمی‌کنيم. در نگاه ما جای‌گاه ايشان تا حد يک شخصيت سياسی (که صرفا به دنبال مسائل سياسی است) تنزل يافته است. در حالی که ايشان در حال حاضر از مهمترين دانش‌مندان علوم دينی و اسلامی در سراسر جهان‌اند. آن‌هم با نگاهی به‌روز و اصولی. اگر ما اين ديدمان را نسبت به ايشان تغيير دهيم بسيار زيباتر از وجود ايشان بهره خواهيم برد.

۵. نفس آدمی حال می‌ايد وقتی که نام وبلاگش را به نام محبوب‌ترين‌های پرشين‌بلاگ در صفحه‌ی اول می‌گذارند. خدا کند در صحنه‌ی زندگی واقعی نيز نام ما جزء محبوب‌ترين‌ها باشد.

قرار است صبح برای نماز به شاه‌چراغ برويم.
زين‌رو بيش از اين مجال ادامه‌ی مطلب نيست.