این مطالب را در بیمارستان می‌نویسم. یک حادثه‌ای این‌جا رخ داد که قلبم را می‌فشارد و نمی‌توانم ساکت بمانم. مادری نوزاد شیرخواره‌اش خود را به خاطر نداشتن خرج عمل در بیمارستان رها کرد و رفت. کودکی که کمتر یک‌سال دارد و به علت عارضه‌ی قلبی قلبی‌اش عمل شده است. خرج عمل دوازده میلیون تومان شده است.

خانم پرستاری که این را تعریف می‌کرد، در انتهای حرفش گفت این‌هایی که پول ندارند چرا می‌آیند بچه‌شان را عمل می‌کنند؟

نمی‌دونستم چی باید جواب بدهم.

آقای دکتر هم فردای بعد از عمل به خارج از کشور رفته‌اند تا اندکی را در آن‌جا بگذرانند. فکر می‌کنم در ایران نمی‌توان به راحتی روزی سی میلیون تومان درآمد را خرج کرد.
سرم را پائین انداختم. شرمنده شدم، از انسان بودنم!