پیشدرآمد:
۱. باز هم در چند روز اخیر حملات، تهمتها، فحاشیها و تهدیدها به دلیل مطالب قبلی ادامه یافت که متأسفانه باید برای صاحبانش تأسف خورد. پاسخشان هم احتمالاً گفته شده است. اگر مطالب را خواندند و جواب کافی نبود، باز هم ادامه میدهیم، البته در بخش کامنتها. اما جالب است که ما برای ادامهی گفتگو به قم میرویم و برخی اینجا میآیند و فحاشی میکنند!
۲. قرار داشتم تا این مطلب را زودتر بنویسم که به دلیل قطع اینترنت دانشگاهمان میسور نشد.
* * * * *
سفرنامه:
۵شنبه سفر کوتاهی به قم داشتم و به حمد الهی توانستم برخی علما و دوستان را زیارت کنم. هرچند به تمام هدفم دست نیافتم، اما به برکت زیارت حضرت فاطمه معصومه (سلام الله علیها) خیر سفر بسیار بود. به خصوص که ناهارش را میهمان جیب علمای اهلمنبراینترنتی باشی.
به خصوص کتابهایی را که میخواستم خریداری کردم و از آن مهمتر دیداری بود که با مدیر شیعهنیوز انجام شد. واسطهاش هم حاجآقای نجمی (دامت توفیقاته) بود.
قبل از دیدار با آقای بحرینی، گفتگوی مفیدی با حاج آقا داشتیم که مواضع خودم را برای ایشان تشریح کردم و ایشان هم بحثهای خوبی اشاره داشتند. دیدار با مدیر شیعهنیوز هم خیلی مفید بود. در این دیدار توانستیم با هم گفتگوهایی دربارهی مسائل داشته باشیم. بنده سعی کردم در این دیدار بیشت شنونده باشم تا نظرات ایشان را بهتر درک کنم. البته بحثهای ریشهای را نشد مطرح کنیم و احتمالاً باید بیشتر بحثها ادامه یابد.
حیف است که برخی افراد در حاشیهی این مباحث به فحاشی میپردازند، درحالی که میتوان با زبان منطقی هم سخن حق را گفت و شنید. هرچند شاید نتوان به نظر مشترک دست یافت، اما میتوان بهتر در اندیشههای یکدیگر تعمق و تأمل کرد.
بحثها و صحبتهای جلسه را به دلیل خاطر تعهدی که به آقای بحرینی ـ مدیر شیعهنیوز ـ دادهام، منتشر نمیکنم. اما نقدهای وارد بر شیعهنیوز را باید به شیوهی دیگری مطرح کرد.
اما اجمالاً باید بگویم که از نظر بنده، نمیتوان به وحدت شیعی در معنایی که آقای بحرینی در سایت دنبال میکند، دست یافت. چرا که اختلافات واقعی میان اندیشههای مختلف منتسب به شیعه وجود دارد که نقیضاند و قابلیت جمع با یکدیگر ندارند. ضمن اینکه با پذیرش نظریهی ولایت فقیه نیز جایی برای ادامهی برخی نظرات مخالف (لااقل در عرصهی اجرا) نمیماند. مثلاً در موضوع قمهزنی که مصالح امت در میان است، و جایگاه نظر حکومتی نیز باید مدنظر قرار گیرد، نمیتوان به صرف یک یا چند فتوا در مقابل فتاوای دیگر، یکی را بر دیگری برتری داد. فتوای رهبری هم مثل فتاوای دیگر نیست و شامل سایر شئون حکومتی نیز هستو بر نظر سایر مراجع اولویت دارد.