یعقوب مهرنهاد و عبدالناصر طاهری صدر به اتهام «محاربه و فساد فی الارض» از طریق عضویت و همکاری با «گروهک تروریستی موسوم به جندالله به سرکردگی عبدالمالک ریگی» به اعدام محکوم شده بودند.
آنچه در این میان محل سئوال و بحث است، نوع واکنش سازمانها موسوم به حامی حقوق بشر است که با محکوم کردن جمهوری اسلامی، تلاش خود را در حمایت از تروریسم به سرکردگی امثال «عبدالمالک ریگی» نشان دادهاند. البته این حمایتها از ریگی، برای اولین بار نیست.
پیش از این نیز VOA و روزآنلاین، با این تروریست مصاحبه کردند و نظرات او را علیه مردم و نظام اسلامی منتشر کردند. این اتفاقات دقیقاً زمانی افتاد که تروریستها بیست و دو نفر از شهروندان را در حادثهی تاسوکی به طرز وحشتناکی به شهادت رساندند و حتی به کودکان شیرخوار نیز رحم نکرده بودند هفت نفر را نیز به گروگان بردند.
هنوز ملت ایران این هماهنگی میان رسانههای غربی و تروریستها را فراموش نکردهاند که امروز شاهدیم که اعدام یکی از افراد مرتبط با این تروریستها را علیه مردم و نظام علم کرده و داد سخن دادهاند که حقوق بشر چه میشود! راستی شهادت آن دهها نفر نیز به اندازهی این یک نفر برای فعالان و سازمانهای حقوق بشری مهم بوده است؟
این یک اعلان عمومی و دعوت همگانی است که بیائیم و همهی ما به عنوان شهروندان این جامعهی اسلامی و ایرانی علیه تروریسم و رسانه و حقوق بشر بنویسیم. چند محور هم با پیشنهاد برخی دوستان مطرح میشود:
یک. تروریسم، حقوق بشر و رسانه چه ربطی به هم دارند؟ آیا صدور حکم اعدام برای همکاری با تروریسم، ناعادلانه است؟
دو. رفتارهای سازمانهای حقوق بشر غربی را در قبال مسلمانان در لبنان، فلسطین، عراق، افغانستان و نیز رژیم صهیونیستی چگونه ارزیابی میکنید؟
سه. رسانهها و نقش آنها در حمایت از تروریسم و گسترش آن چیست؟
از تمام دوستان (بالاخص حامد طالبی، سیدسجاد صاحب فصول، ابوذر منتظرقائم، علی اللهیاری، مجید بذرافکن، محمدعلی تائبی، محمدمسیح مهدوی، محمد مهدوی اشرف، صاحبان وبلاگ هواخوری و سایر کسانی که لینکشان در کنار این وبلاگ درج شده است) دعوت میشود تا نظرات خود را در این موضوع در وبلاگ نشر دهند و به بند نیز اطلاع دهند تا در این وبلاگ درج کنم.
__________________________
کسانی که تا کنون مطالبی در این باره نوشتهاند:
رمز دشمنشناسی: قلم چندکاره!
آهستان: یک وبلاگنویس اعدام شد!
زهرا اچ-بی: با مخالف کورکورانه با اعدام مخالفم
سردبیر خودم: ۱۹۸۴ در ایران؛ قاتل روزنامهنگار است، تروریست فعال مدنی
گام آخر: اگر شما میکروبها را نکشید، آنها شما را خواهند کُشت
IronicIranian: در نقد آستین پر اشک وبلاگستان
بچههای قلم: ریگی به نام ریگی
اسماعیلنیوز: یعقوب میرنهاد
تأملات: هنوز هم اشتباه میکنیم
بیخوابیهای یک برنامهنویس: ایران؛ بزرگترین قربانی تروریسم و خشونت
پاسداران: ترور، اعدام، کدام بد است؟ کدام خوب؟
شهسوار دل: اعدام یعنی ...
دستنوشتههای یک کج و معوج: عبدالشیطان ریگی
بچههای قلم: جندالشیطان و وبلاگستان
ایلیا: بازی کثیف
نگاه نو: ضرورت احترام به «حکومت قانون»
مجاهدین: لطیفهای به نام حقوق بشر!
پاسخگویی سران سه قوه: تشت رسواییشان از بام افتاد
نگاه نو: یعقوب مهرنهاد وبلاگنویس نبوده است
آهستان: شاخهی فرهنگی جندالله؛ شوخی یا جدی؟!
رصدخانه: تروریسم، از دروغ تا واقعیت
فصل آگاهی: قصابان قلم بهدست
پژواک: رسانههای دل بههم زن
نگاه نو: جندالشیطان، نه جندالله
آسمانیها: تروریست کیه؟!
تا انتها: هلاکت یک تروریست تجزیه طلب شادباش دارد
بیخوابیهای یک برنامهنویس: تبعیض تروریسم میآفریند یا ...
اسماعیلنیوز: یعقوب مهرنهاد، نسخه دو
نگاه نو: چرا جندالشیطان از نگا نو میترسد؟
وبلاگ بهدوش: خودمان را نکشیم!
رتوریک: مرثیه برای تمساح