این روزها هرکس از راه می‌رسد دست می‌کند و از انبان خبرگزاری‌های داخلی سوتی‌های‌شان را رو می‌کند و به حساب خود نشان می‌دهد که اوضاع خبررسانی در کشور چقدر به هم ریخته و ناجور می‌باشد.

البته من نفی نمی‌کنم که این شیوه‌ها هم ممکن است به اصلاح روندها منجر شود، اما با این احوالات امیدی به اصلاح این وضعیت خبررسانی ندارم. شاید بد نباشد فقز یه موضوع خبری را که دیروز برای خودم رخ داده است را شرح دهم که به عمق فاجعه آشنا شوید!

اولین خبری که درباره‌ی «اعلام جرم» تشکل‌های دانشجویی علیه سران رژیم صهیونیستی مطرح شد را فارس منتشر کرد و خبر از تجمع دانشجویی داد. خبرگزاری ایکنا نیز به همین منوال خبر از تجمع مقابل دادسرای تهران داد. در حالی چنین خبری صحت نداشت. هر دو خبرگزاری نیز مطمئن بودند که چنین خبری صحت ندارد. (خودم با خبرنگاران هر دو گفت‌وگو کرده بودم!)

البته واحد مرکزی خبر پا را از این هم فراتر گذاشت و خبر برگزاری تجمع را با فعل ماض بیان کرد و اعلام کرد که دانشجویان تجمع کردند!! در حالی که هیچ خبری مقابل  دادسرای تهران نبود.

از سوتی‌های لفظی که بگذریم، که در اکثر خبرگزاری‌ها از لفظ دادخواست به جای شکوائیه و اعلام جرم استفاده کرده بودند، در متن خبرها چندان از اشتباهات مشحون بود که فقط به برخی از  آن‌ها که متن صحبت‌های بنده با خبر تفاوت داشت، اشاره می‌کنم:

- نوشتن «عبدالصالح مفتاح» به جای «محمدصالح مفتاح» (جالب این است که این خبرنگار بارها از بنده نقل خبر کرده است و حالا نام من را عبدالصالح نوشته است!) / ایسنا

- به کار بردن «روزهای قبل» به جای «امروز» درباره‌ی روز شهادت سید جمال الدین اسدآبادی / ایسنا

- نوشتن «انقلاب اسلامی» به جای «مقاومت اسلامی» / برنا

- افزودن خواسته‌های جدید به شکوائیه: اطلاع از سرنوشت امام موسی صدر خواسته‌ی شکوائیه نبود و بلکه خواسته‌ی جدیدی بود / ایسنا

- اضافه کردن یک نفر به تعداد دیپلمات‌های دربند رژیم صهیونیستی / برنا

 

- فارس ِ محترم هم که اصولاً خبری از صحبت‌های بنده منتشر نکرد!

- از انصاف هم نگذریم، شبکه‌ی خبر دانشجو مطالب را صحیح نقل قول کرده بود.