با پرده­‌درانِ پشتِ پرده
تا کی، تا چند استمالت؟

ای شیعه­‌ی انقلاب­‌کرده!
این بود فرشته­‌ی عدالت؟

امید مهدی نژاد

یک ماه پیش که مشهد الرضا بودم، سری هم به فروشگاه کتاب آفتاب زدم. روی میز آقای عابس قدسی، کتاب «رجز-مویه» امید مهدی‌نژاد را دیدم که قرار بر نشرش در آینده‌ی نزدیک بود. این کتاب مجموعه‌ی بیست و یک غزل و یک چهارپاره است. خبر چاپ این کتاب را در راه دیدم.

پیش از این نیز کتاب دانشجویی، مجموعه‌ای از طنزهای ایشان با عنوان «کتاب سوم» منتشر کرده بود. این کتاب تنها پس از گذشت شش‌ماه به چاپ دوم رسید.

دو مجموعه‌ی «پیاده‌ها» و «پیش از اقیانوس» که مجموعه‌ی رباعی‌ها و اشعار سپید مهدی‌نژاد هستند، به زودی چاپ و منتشر می‌شوند.

فکر می‌کنم این اولین کتابی باشد که از این انتشاراتی منتشر می‌شود و به زودی نیز کتاب‌های دیگری هم‌چون «سرلوحه» از رضا امیرخانی را نشر خواهند داد.

با اعتقاد برای دکتر عماد افروغ:

1
 گلسنگ ز سنگ خاره بر می­آید
با ظلمت شب ستاره بر می­آید
بر جور سیاه جاهلان صبر خوش است
از صبر هزار چاره بر می­آید

2
این می­داند، بر آن فسون می­خواند
آن نادان است، کلّه می­جنباند
حرف از تمثیلِ دو لب قیچی نیست
"جور" است که اسب "جهل" را می­راند

3
(برای نشستگان بر کرسی بطر):
از دولت مردم مهذّب گفتی
از جادوی نسخه مجرّب گفتی
ای دوست! که می­بینم امروزت را
این بود عدالتی که دیشب گفتی؟

4
من می­گویم شراره­ها می­مانند
شب می­میرد، ستاره­ها می­مانند
اما، اما، اگر تو عزلت گیری
بر جای تو هیچکاره­ها می­مانند

5
گر روزیِ مرد از قضا غم بشود
حاشا که سرش پیش کسان خم بشود
این چار کلام شعر تقدیم شما
یک ذره ز رنجتان مگر کم بشود.

از ناسور- امید مهدی‌نژاد