با خواندن بیوتن، یادم به سید جمال الدین اسدآبادی افتادم. در وصف خودش گفته:
انا الغریب فی البلدان و الطرید عن الاوطان
غریب در شهرها و طرد شده از وطن‌ها!

بیوتن ِ امیرخانی هم توی همین چارچوب تحلیل می‌شود.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
این‌قدر ذهن‌م با ارمیا درگیر است، که هنوز بی‌وتن را ارمیا می‌نویسم. پست اصلاح شد!!