اثر تهدیدات اخیر بر نویسنـده‌ی این وبـلاگ بسیـار شـدید بـوده
و هنوز در اثر ترس، موقعیت طبیعی‌اش را باز نیافته است!
مگر اینکه حضرت اباالفضل برایش کاری کند...
بخاطر همین عازم سفر قم شده است.
 

مطلب پیشین خیلی‌ها را در موضع قرار داد. نمی‌دانم این آقایان واقعاً به چنین سبکی معتقدند؟ مسلمان و دروغ‌گویی؟ مسلمان و تهمت؟ مسلمان و ...؟

یک نفر هم با نام اهورا کامنت داده و هم با نام مسلمان! بنده‌ی خدا نمی‌داند با آی‌پی می‌شود شناسایی‌اش کرد! در یکی از کامنت‌هاش هم گفته شما سنی نیستید؟!! اخوی برو کنار بذار باد بیاد!  نذار دهن ما هم باز بشه!! 

یکی دیگرشان هم تهدید مرده و گفته اگر به این رویه ادامه بدهم، روش دیگری برای پاسخگویی انتخاب خواهد شد!! (فعل جمله‌اش هم مجهول گذاشته که بیشتر بترسیم.) بابا، بی‌خیال! ترسوندی ما رو! لرزیدیم!

اون یکی گفته چون هنوز مکاسب نخوانده‌ای، حق نداری درباره‌ی فقاهت نظر بدهی. بنده‌ی خدا هنوز نمی‌داند که فقه معاملات غیر از فقه سیاست و تدبیر مدن است!

گفته تندروی‌های وهابیت‌گونه! اون یکی گفته در خدمت وهابیت! اون یکی هم فحش ناجور داده بود که حذف‌اش کردم.

در مجموع، فرا دارم می‌روم قم برای زیارت حرم حضرت معصومه (علیها سلام) و دیدار با مراجع و علما. اگر برنگشتم، حلال کنید. احتمالاً شهید خواهم شد!

سپرده‌ام بعد از شهادتم یک حلوای مشتی بپزند و در همین مکان سرو کنند. حتماً میل بفرمائید. حقتان است. حتماً حقتان را بگیرید. خوشحال خواهیم شد...

اندر وصف روسپیان سیاسی

خواب در اندیشه‌ی قاطبه‌ی فقهای شیعه، هیچ‌گاه در عداد مشروعات نبوده و نیست. مرحوم ملااحمد نراقى -استاد شیخ انصارى- می‌فرماید:هرچند برخی گفته‌اند که فقهای شیعه برای خواب حجیت قائل‌اند، اما اکثریت قریب به اتفاق علما بر خلاف این قول مشى‏ نموده‏اند.

در روایت حسنه ابراهیم بن هاشم وارد شده که امام صادق(ع) در جواب سائلى که از افسانه خواب ابى بن کعب‏ سؤال نموده فرمود: "ان دین الله اعز ان یرى فى النوم"؛ دین خدا عزیزتر از آن است که در خواب دیده شود. سرانجام مى‏فرماید: آنچه مسلم است حجیت کلام معصوم در بیدارى است و وضع عادى و نه در خواب و رؤیا. ایشان قول مشهور- عدم حجیت- را پذیرفته است و تنها خواب معصوم را حجت الهی می‌داند و می‌گوید: اینجانب بر این باورم خواب ‏شخص معصوم حجت است نیازى نیست که معصوم شاهدى در بیدارى بر آن بیابد زیرا که شیطان را راهى بر معصومین نیست.

مرحوم میرزاى قمى نیز در کتاب قوانین مسئله را طرح و حجیت آن را مردود دانسته است. ایشان می‌گوید: ممکن است رؤیا صادقه باشد، ولى حجت شرعى ندارد. به هر حال ورود خواب و مکاشفات در عرصه معارف اسلامى به عنوان یک مبنا، موجب طرح سست معارف ‏اسلامى شده و اگر خواب مقدس شد، چون راهى براى اثبات و نفى آن نیست، حربه‏اى مى‏شود به دست شیادان که از این ‏رهگذر دروغ‌هاى خود را جا بیاندازند.

این موضوع در سال‌های اخیر به جای اینکه به عنوان ابزاری برای حفظ اصول و مبانی تشیع به کار گرفته شود، به عنوان ابزاری برای کوبیدن مخالف به کار گرفته شده است. این امر به خصوص با شیوع خواب‌های سیاسی اوج گرفت. خواب‌های کروبی، مصباح یزدی، جنتی و ... از نمونه‌های جنجال‌های خواب‌آلوده بوده‌اند.

آخرین شماره از روزنامه‌ی هم‌میهن به بررسی خواب بزرگان پرداخته بود و به سختی به برخی آقایان که مدعی رؤیای صادقه بودند تاخته بود. همین روزنامه‌نگار که بارها چنین امری را متذکر شده بود و دیگران را به دلیل نقل خواب‌شان مؤاخذه کرده و تخطئه می‌کرد، امروز تعبیر خواب می‌گوید و داستان‌سرایی دست می‌زند. آن هم از بی‌اخلاق و بی‌منطق‌ترین نوع ممکن.

متأسفانه بسیاری از مفاهیم عالیه‌ی اسلامی نیز امروزه چنین شده‌اند. عدالت‌خواهی نیز امروز نان‌آور بسیاری افراد و گروه‌ها شده است و حتی شعار حمایت از قشر مستضعف است که جایگاه آنان را در پست‌های مدیریتی تثبیت می‌کند. بعضی دیگر هم غرب را غایت‌القصوای آمال خود می‌پندارند و از انواع توجیهات درون دینی و فرادینی و پسا‌دینی و امثال آن در تأیید سخنان خود بهره می‌برند. متأسفانه سیاست ما بسیار این آدم‌ها دیده است و چه بسیار ضررها که از این‌ها خورده‌ایم.

 این‌ها اعتقادی به سخنانی که می‌گویند ندارند و به سهولت با وزیدن هر باد، در امتداد آن به پرواز در می‌آیند. امام خمینی (ره) هم برای‌شان ابزاری است تا دشمن‌شان را بکوبند. اینان همانانی هستند که باید مواظب بود انقلاب به دست‌شان نیفتند. اینان نامحرمان و نامردمان‌اند.