سال گذشته به همراه دوستان بزرگوار، تجمعاتی را علیه شرکت صهیونیستی نستله برگزار کردیم. تاریخهای آن تجمعات هنوز در ذهنم هست. بهمن سال گذشته بود. تجمع مقابل دفتر نستله، مجلس شورای اسلامی و مؤسسهای که وابسته به وزارت خارجه بود و در یکی از همایشهایشان نستله اسپانسر مالی بود.
بسیاری از نمایندگان همچون آقای بزرگیان، ابوطالب، زاکانی و دیگران نیز اعلام همکاری نمودند. حتی اقای زاکانی در صحبتی که با ایشان داشتیم، قول دادند تا نامهای از امضای نمایندگان مجلس علیه حضور شرکتهای صهیونیستی تهیه کنند.
اما اکنون که پس از یکشال از ان وعدهها نگاه میکنم هیچکدام از نمایندگان قولهایشان را عملی نکردند و دانشجویان همچنان باید با دستهای خالی فعالیت کنند و احتمالا دست به کارهای محیر العقول بزنند. (واقعاً شعارنویسی در مترو قابل پیشبینی نبود!) تنها فعالیتی که ازنمایندگان شنیدیم، این بود که برخی از نمایندگان اصولگرا به توزیع نسکافه در بوفهی مجلس اعتراض کرده بودند!!
اما با تمام این بیتوجهیها و کمکاریها و بیکاریها، مطمئنم که کارهای اینچنینی جواب میدهد. کار فرهنگی هرچند با تأخیر، اما همیشه اثر خود را بر مخاطب میگذارد. (با کار غیرقانونی مخالفم)
هفتهی پیش یکی از دوستان که از سفر قشم آمده بود برایم تعریف کرد که نستله بسیار کم بود به جای ان مارکهای مشابه در بازار فراوان و به قیمت مناسب عرضه میشد. علت را پرسیده بود. جواب داده بودند که از وقتی مردم شنیده اند که نستله وابسته به اسرائیل است، نمیخرند!
کار فرهنگی جواب میدهد، حتی اگر آقایان مسئول هم کاری نکنند.
--------------------------------------------------------------------------------------
خاطره: چند ماه بعد از تجمعات مقابل شرکت نستله و مجلس شورای اسلامی، یک نفر که با من آشنایی تازهای یافته بود، گفت: شنیدهای که کسانی که علیه نستله تجمع کرده بودند از شرکتهای رقیب نستله پول گرفته بودند و کارهایشان دروغ بود؟؟!
بندهی خدا وقتی فهمید که بنده از برنامهریزان و نیز سخنگوی اون تجمعات بودم، خیلی شرمنده شد و گفت: شاید کس دیگر هم پشت پرده بوده است که شما خبر نداشتین!!
--------------------------------------------------------------------------------------
مرتبط: بایکوت نستله، گام اول
